กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 320 สุดยอดวิชาบำรุงสุขภาพสะท้านฟ้าของซูฝาน
ขณะที่เขากำลังจนปัญญาอยู่นั้น ลิ่วหลิงก็วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมาแล้วยื่นสมุดเล่มเล็กเล่มหนึ่งให้เขา
ข้างในมีตัวหนังสือเขียนไว้แน่นขนัด
มันต้องอย่างนี้สิ ลิ่วหลิงยังคงรู้ความที่สุด
ถึงได้ว่าทำไมระดับผู้นำต้องมีเลขาฯ ประสาอะไรจะให้คนขึ้นพูดมานั่งเขียนบทสุนทรพจน์เองกันเล่า
“อะแฮ่ม…”
ซูฝานวางมาดผู้นำ เอานิ้วแตะน้ำลายแล้วเปิดสมุด ไม่ทันได้คิดอะไรก็เริ่มอ่านตามข้อความทันที
“…วันนี้อากาศดีเหลือเกิน น่าเสียดายที่ไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว เป็นอะไรไปนะ ขนาดความโดดเดี่ยวสามพันปียังทานทนมาได้ แต่กลับเริ่มทนความคิดถึงเขาไม่ไหวเสียแล้ว…”
ชิบหาย เรื่องบ้าอะไรเนี่ย?
ซูฝานหันขวับไปมองลิ่วหลิงด้วยสีหน้างงเป็นไก่ตาแตก ใบหน้าที่เย็นชาดั่งน้ำแข็งหมื่นปีคู่นั้น บัดนี้กลับมีริ้วสีแดงระเรื่อปรากฏขึ้นมา