เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 313 กลลวงสามถ้วยของหูจินว่าน
บนถนนอันคึกคักของเมืองไป่ซุ่ย แสงไฟตามบ้านเรือนนับหมื่นเริ่มทยอยสว่างไสว แสงประกายพร่าเลือนอยู่ในม่านหมอก ใบไม้ร่วงหล่นปลิวว่อน งดงามและดูไกลโพ้นราวกับปราสาทในนิทานที่แม้แต่เปลวเพลิงก็ยังหลับใหล
ยามนั้นเอง มีคนกลุ่มหนึ่งแต่งกายประหลาดเดินเข้ามาบนถนน
“ทุกท่าน คือถนนสายนี้นี่แหละ พวกเราแยกย้ายกันตรงนี้ อีกครึ่งชั่วยามค่อยกลับมาเจอกันที่เดิม”
สิ้นเสียงลง คนของเผ่าอสูรที่นำพาทุกคนเข้าเมืองก็ปลีกตัวออกไปตามลำพัง หายลับไปจากสายตาของเหล่าอสูรอย่างรวดเร็ว
พอพ้นสายตาแล้ว คนผู้นั้นก็มุดเข้ามุมเปลี่ยวที่ไร้ผู้คน ถอดชุดประหลาดออก สิ่งแรกที่โผล่พ้นออกมากลับเป็นพุงกลมโตลูกหนึ่ง
ถ้าไม่ใช่หูจินว่านแล้วจะเป็นใครได้อีก?
ที่แท้เมื่อครู่ตอนที่เขาพาเหล่าศิษย์ลงเขา บังเอิญไปเจอพวกอสูรนั่งยอง ๆ หน้าดำคร่ำเครียดไร้หนทางอยู่ที่เชิงเขาพอดี ความนึกสนุกจึงผุดขึ้นมาทันที หมายจะหยอกเล่นกับพวกมันสักหน่อย
สมกับเป็นเทพโจรน้อย ฝีมือกล้าคนย่อมใจกล้าจริง ๆ