กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 298 นับแต่นี้ไปข้าขอถอนตัวจากเผ่าอสูร
ลอดผ่านพงหญ้า ดวงตาสีเขียวมรกตคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาทางซูฝานด้วยความดุร้ายและอำมหิต
หยดแหมะ!
น้ำลายไหลหยดลงมาจากปากของสัตว์อสูรตัวนี้
สัตว์อสูรรูปร่างสุนัขป่าตัวดำมะเมื่อม น้ำลายไหลย้อย สองตาเป็นประกาย
มันหมายตาซูฝานมานานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ซูฝานเดินเข้ามาใกล้ มันก็ได้กลิ่นกายของเขาแล้ว
แต่อย่างไรเสียมันก็เป็นสัตว์อสูร แม้จะยังไม่กลายร่างเป็นมนุษย์ แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่ามันจะไร้ความระแวดระวัง
บุกตรง ๆ ย่อมเสียเปรียบ!
ลอบโจมตีจากข้างหลังสิถึงจะแน่จริง!
ต้องลอบกัดเท่านั้น ถึงจะสำแดงความเก่งกาจและขับเน้นศักดิ์ศรีสัตว์อสูรของมันออกมาได้