เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 282 ข้อสอบนี้จะยากเกินไปแล้วมั้ง?
สำนักเสินหวง หรือแม้แต่ทั่วทั้งแดนหรูเทียน ย่อมไม่มีทางปรากฏภาพเช่นนี้แน่นอน
คนรุ่นหลังในยามนี้เปี่ยมด้วยไอสังหารและความเกรี้ยวกราดเกินไป ทุกคนต่างให้ความสำคัญกับอำนาจวาสนามากจนเกินพอดี กลับละเลยการสนทนาแลกเปลี่ยนเต๋าธรรมกับผู้คนรอบกาย จนค่อย ๆ ก้าวเดินสู่มรรคาอันไร้น้ำใจไปทีละน้อย
เมื่อหันมามองทางสำนักเฮ่าเทียน การใช้วิธีเช่นนี้กระชับความสัมพันธ์ระหว่างเหล่าศิษย์ ทำให้ทุกคนยังคงตระหนักว่าตนเองเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจิตใจ
แม้แต่ผู้บำเพ็ญที่มาจากภายนอกเช่นพวกตน ในยามนี้ก็ยังสามารถพูดคุยอย่างสนิทสนมกับเหล่าศิษย์สำนักเฮ่าเทียนได้
ต้องรู้ก่อนว่าก่อนหน้านี้พวกเขาแทบไม่ได้รับความสนใจเลย ศิษย์ที่จะริเริ่มเข้ามาทักทายพวกตนนั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย
บรรยากาศเช่นนี้ในยามนี้ จึงทำให้พวกเขาพลอยปลาบปลื้มใจไปด้วย
กลางเวหา
อาจารย์เฒ่าคำนวณเวลาในใจ เมื่อแน่ใจว่าล่วงเลยไปครึ่งชั่วยามแล้ว จึงกระแอมเบา ๆ หนึ่งครั้ง
“ทุกท่าน หมดเวลาแล้ว นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป ห้ามกระซิบกระซาบพูดคุยกันอีก!”