กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 274 ระเบิดคือศิลปะ
สิ่งที่ซูฝานต้องทำก็คือขนของในสำนักเสินหวงไปให้เกลี้ยง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการขยายสำนักเฮ่าเทียนให้ยิ่งใหญ่
สำหรับพวกเขาแล้ว การที่สำนักเฮ่าเทียนจะเอาชีวิตรอดในโลกใหม่ยุคนี้ได้ นอกจากพละกำลังแล้ว ยังต้องมีความทะเยอทะยานที่ทัดเทียมกันด้วย
การแย่งชิงมาตรง ๆ อาจไม่ใช่วิธีที่ดีนัก แต่หากลองคิดในมุมกลับกันก็ย่อมเข้าใจได้
พลังทัดเทียมกันคือผูกมิตร พลังต่างชั้นกันคือข่มเหงรังแก
ผู้อ่อนแอย่อมตกเป็นเหยื่อของผู้เข้มแข็ง นี่คือกฎเกณฑ์อันโหดร้ายนองเลือดของโลกใหม่
“อาจารย์อา ต่อไปพวกเราจะทำอย่างไรดีขอรับ” จางซานเฟิงเอ่ยถามเสียงเบา
ซูฝานหันไปลูบศีรษะทรงสกินเฮดของจางซานเฟิงพลางยิ้มกล่าว “ศิษย์หลานจาง เจ้าก็เป็นศิษย์หลานที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ควรหัดใช้สมองคิดหาหนทางเอาเองบ้าง จะฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ข้าตลอดไปไม่ได้หรอกนะ”
คิดหาหนทางเอาเองรึ?
ไม่ได้เป็นคนออกความเห็นตัดสินใจมานาน จู่ ๆ ก็ต้องมารับหน้าที่กะทันหันแบบนี้ จางซานเฟิงจึงยังปรับตัวไม่ค่อยทันอยู่บ้าง