เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 272 ก่อนคืนวันสอบ
ดวงตางดงามของลิ่วหลิงไหวระริกเบา ๆ นางเดินตรงไปยังสมุนไพรวิญญาณยืดอายุต้นหนึ่งข้างกาย มือขาวผ่องดั่งหยกวางลงตรงโคนรากสมุนไพรวิญญาณ
เพียงออกแรงเบา ๆ สมุนไพรวิญญาณยืดอายุต้นนี้ก็ถูกนางถอนขึ้นมา ดินตรงโคนรากหลุดร่วงไปเอง มันสั่นไหวเล็กน้อยท่ามกลางไอวิญญาณ
ลิ่วหลิงหมุนตัวเดินมาทางเซียนหมิง ฝีเท้าแผ่วเบา โดยจงใจเดินเลี่ยงสมุนไพรวิญญาณรอบ ๆ
กระดิ่งที่ข้อเท้านางส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง ฟังดูไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก
ชุดกระโปรงสีครามไร้ฝุ่นละอองแปดเปื้อน โอบกระชับเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นของนางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ม่านหมอกวิญญาณรอบด้านพลอยลอยเข้ามาล้อมรอบเองโดยอัตโนมัติ ทำให้นางแลดูงดงามเลือนรางราวกับภาพฝัน
“นี่คือเผือกหอมสามใบ เจ้าเอาไปแล้วก็ไปเสียเถอะ”
เสียงของลิ่วหลิงแผ่วเบาไพเราะจับใจ ทำให้ผู้ฟังมิอาจบังเกิดความหม่นหมองขุ่นข้องในใจได้แม้แต่น้อย
เซียนหมิงคิดว่าตนมีชีวิตมานานหลายปีเพียงนี้ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับเรื่องเช่นนี้ ยามนี้ในใจเขาสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังนึกแปลกใจ
เมื่อมองดูเผือกหอมสีขาวที่ยังมีรากติดอยู่ตรงหน้า เซียนหมิงก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นซัดสาดอยู่ภายในแล้ว