ตอนที่ 262 ไม่ตีเจ้าก็ไม่จำ

ตอนที่ 262 ไม่ตีเจ้าก็ไม่จำ

เบื้องหน้าซุ้มประตูใหญ่ของสำนักเฮ่าเทียน

ซูฝานนั่งอยู่บนขั้นบันได ในอ้อมแขนกอดจานผลไม้วิญญาณเอาไว้ ท่าทางสบายอารมณ์ยิ่งนัก

ตรงหน้าเขา เซียนอวิ๋นเซียวทอดกายนอนอยู่บนพื้น สองตาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ โดยมีเด็กรับใช้ตัวน้อยคอยปรนนิบัติดูแลอยู่ข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง

ครู่ต่อมา ซูฝานจึงเอ่ยขึ้นเนิบ ๆ ว่า "เลิกแกล้งทำได้แล้ว ตื่นแล้วก็ลุกขึ้นมาเถอะ"

ได้ยินคำนี้ เด็กรับใช้เต๋าก็เหลือบมองเซียนอวิ๋นเซียวข้างกาย แววตามีความกังขาอยู่บ้าง

อาจารย์ตื่นแล้วหรือนี่

เห็นเพียงเซียนอวิ๋นเซียวค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง สีหน้าหม่นหมองเศร้าสร้อย

ตอนที่ซูฝานลงมือนั้นเขาเห็นกับตาแท้ ๆ ถึงกับคิดว่าตนเองย่อมมีปัญญาปัดป้องได้สบาย

ทว่าพอยื่นมือออกไปรับมือ กลับพบว่าสายเกินการณ์เสียแล้ว ฝ่ามือของซูฝานทาบลงบนร่างเขาเรียบร้อย