เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 256 หลี่เฮ่าเทียนคือน้องชายข้า
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก
ซูฝานนั่งอยู่ในลานหลังบ้านของตน วางพู่กัน น้ำหมึก กระดาษ และจานฝนหมึกของเสี่ยวซีซานไว้บนตัก อยู่นานสองนานก็ยังไม่ยอมจรดพู่กันเขียนลงไปแม้แต่ตัวเดียว
เดิมทีคิดว่าการเขียนหนังสือคงเป็นเรื่องง่ายดาย ทว่าพอถึงคราวต้องจรดพู่กันจริง ๆ กลับพบว่ากระทั่งท่อนเปิดเรื่องตนก็ยังเขียนไม่ออก
จะว่าไป ควรจะเริ่มเขียนจากแนวไหนก่อนดี?
ซูฝานหยิบ "แผ่นข่าว" ฉบับที่โจวจวงเคยมอบให้ก่อนหน้านี้ออกมา พลางเหลือบมองนิยายเรื่อง <เซียนสาวโปรดรักข้าอีกครา> ที่อยู่ตรงกลางแผ่นอย่างพินิจพิเคราะห์
อืม...
นี่มันบ้าบอคอแตกอะไรกันเนี่ย?
อย่าบอกนะว่านักเขียนชายของเสี่ยวซีซานเขียนเป็นอยู่แค่อะไรพรรค์นี้?
ลิขิตฟ้าหรือจะสู้ข้ากำหนดหายไปไหนแล้ว? สามสิบปีฟากตะวันออก สามสิบปีฟากตะวันตกหายไปไหนแล้ว?