เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 250 ฟ้าดินผันแปรครั้งใหญ่
ตามสถานที่เร้นลับทั่วแดนผู้บำเพ็ญ ต่างมีผู้คนทยอยปรากฏตัวออกมาสำรวจดูสถานการณ์
แม้แต่ผู้ที่ถูกฝังไว้ใต้ผัวซัวตีมานานนับพันปี ก็ยังเป็นฝ่ายเปิดโลงศพของตนออก ชะเง้อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เมื่อโลงศพนี้ถูกเปิดออกแล้ว ภายหน้าเขาก็ไม่อาจกลับลงไปจำศีลได้อีก ทำได้เพียงละทิ้งข้อได้เปรียบในยามนี้ แล้วกลับคืนสู่สำนักขุมกำลังเดิมของตน
ณ ริมฝั่งแม่น้ำหวงเฉวียน ตรงจุดที่เฒ่าผีฝังร่างอยู่ ใต้ดินทรายสีเหลืองอ่อนพลันมีเสียงถอนหายใจแว่วออกมา
“ความผันแปร... ในที่สุดก็มาถึงจนได้สินะ”
เมื่อได้ยินคำนี้ จากบรรดาโลงศพตามหน้าผาโดยรอบก็มีเสียงเอ่ยถามดังขึ้นเช่นกัน
“เฒ่าผี เจ้ารู้อะไรใช่หรือไม่? รอยแยกนั่นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ล้วนเป็นคนในแดนผู้บำเพ็ญเหมือนกัน ไยต้องปิดบังซ่อนเร้น รู้สิ่งใดก็พูดออกมาเถิด ไม่แน่ว่าพวกเราอาจจะช่วยกันหารือได้”
“รอยแยกนั่นทำให้ข้ารู้สึกอึดอัดยิ่งนัก คล้ายมีพลังบางอย่างกดข่มข้าอยู่ราง ๆ เกรงว่าข้างในคงจะอันตรายไม่น้อย”