เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 248 ประมือกับหลี่เฮ่าเทียน
ในเทือกเขาเสวี่ยซา ร่างของซูฝานเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ทั่วร่างถูกสายฟ้าสีม่วงถล่มยับเยินอย่างต่อเนื่อง
ทวนยาวสายฟ้าจมลึกเข้าไปในผืนดินกว่าสามเชียะ ตัวทวนทะลุผ่านร่างของซูฝาน ตรึงเขาไว้กับพื้นดินจนแน่นหนา
“แกร๊ก——”
ในเวลานี้เอง กำไลสำริดบนข้อมือของซูฝานก็ส่งเสียงแตกหักดังกังวานขึ้นมา
รอยแตกร้าวแผ่ขยายออกเป็นริ้ว ๆ กำไลสำริดทั้งวงแหลกสลายกลายเป็นเศษทองแดงนับไม่ถ้วน ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน
ส่วนทวนยาวสายฟ้าก็สลายหายไปในจังหวะนี้ ราวกับว่าไม่เคยมีอยู่มาก่อน
ซูฝานล้มลงกระแทกพื้นดัง “ตึง” บาดแผลตรงทรวงอกฟื้นฟูจนหายสนิทแล้ว นอกจากคราบโลหิตที่ยังหลงเหลือจากเมื่อครู่ ก็ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
“แฮ่ก... อู่ฮา...”
ซูฝานนอนหงายอยู่บนพื้นพร้อมกับหอบหายใจคำโต หวนนึกถึงชั่วพริบตาที่ถูกทวนยาวสายฟ้าแทงทะลุร่างเมื่อครู่