เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 242 ดวงอาทิตย์ดวงที่สอง
ท่ามกลางม่านฝุ่นควัน ซูฝานเปลือยท่อนบน ค่ายกลสีดำด้านหลังหมุนวนช้า ๆ คอยดึงดูดพลังปราณวิญญาณภายในสำนักเฮ่าเทียนเข้ามา
เพียงแค่พลังโลหิตก็ปะทุขึ้นจนถึงขีดสุด เมฆสายฟ้ากลางเวหาก็ก่อตัวขึ้นเนิ่น ๆ และจับจ้องมายังฝั่งของซูฝานเป็นที่เรียบร้อย
เส้าตี้หยั่งเชิงประมือกันเพียงสั้น ๆ ก็ทิ้งระยะห่างจากซูฝาน เอาแต่หลบหลีกถ่ายเดียว ไม่มีเจตนาจะตอบโต้เลยแม้แต่น้อย
ท่าทีเช่นนี้ทำให้ซูฝานนึกสงสัยอยู่บ้าง ชั่วขณะหนึ่งจึงยังไม่อยากผลีผลามประชิดตัวเกินไป
เส้าตี้มีลูกไม้ร้ายกาจสารพัด เขาเองก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะมีกลอุบายใดโผล่มาอีก
“ปัง!”
เส้าตี้ยกมือรวบรวมพลังวิญญาณ ซัดลูกไฟขนาดใหญ่เท่าเรือนหลังหนึ่งออกมา ความร้อนระอุแผดเผาเศษไม้ที่โผล่พ้นซากปรักหักพังจนติดไฟขึ้นมาทีละชิ้น
ชั่วพริบตา เปลวเพลิงก็เริ่มลุกโชนโหมกระหน่ำเหนือซากปรักหักพัง
“'ภาพเมฆาเพลิงสะท้านเทพ' งั้นรึ? นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะฝึกวิชานี้จนสำเร็จได้จริง ๆ?”