กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 238 สถานการณ์ของสำนักเฮ่าเทียน
บริเวณริมขอบทางทิศตะวันออก สัตว์วิญญาณขนาดยักษ์สองตัวพังทลายสิ่งปลูกสร้างทางฝั่งตะวันออกไปเกือบหมดสิ้น กระทั่งยอดเขาก็ยังถูกชนจนแตกร้าวเป็นทาง
ทว่าท่ามกลางสัตว์วิญญาณทั้งสองตัว ชายชราคนหนึ่งกำลังยืนมองภาพทั้งหมดด้วยรอยยิ้ม ในมือถือแส้เส้นเรียวยาวเส้นหนึ่ง และฟาดลงบนพื้นอย่างรุนแรงเป็นระยะ ๆ
เพียะ!
ทุกครั้งที่แส้ฟาดลงมา ผืนดินจะแยกออกเป็นรอยแยกยาวเหยียด พาดผ่านเป็นระยะทางนับร้อยลี้
ท่ามกลางซากปรักหักพังโดยรอบ บรรดาศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บต่างส่งเสียงร้องครวญครางไม่ขาดสาย รอบด้านยังมีเงาร่างหลายสายพุ่งทะยานไปมา คอยพยุงศิษย์ที่บาดเจ็บเร่งรีบหนีออกไปจากที่นี่
“เป็นอย่างไรบ้าง ศิษย์น้องเจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ศิษย์พี่สาม อาการของท่านไม่สาหัสใช่หรือไม่ ให้ข้าพาท่านหนีไปก่อนดีหรือไม่”
“ไม่ต้องห่วงข้า ไปช่วยศิษย์น้องที่บาดเจ็บหนักก่อน ข้ายังทนไหว!”
“รีบไปบอกผู้อาวุโสในสำนักเร็วเข้า สัตว์วิญญาณสองตัวนั้นไม่กลัววิชาอาคม แถมยังดูดกลืนพลังปราณของพวกเราได้ด้วย!”