เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 231 ความคิดอันน่าสะพรึงกลัวของเส้าตี้
พอได้ยินว่าสำนักเฮ่าเทียนยังมีครอบครองไว้อีกตั้งมากมาย สีหน้าของโจวเทียนจื่อก็พลันเหี่ยวเฉาลงทันที
ในมือซูฝานมีอยู่ก็ช่างเถอะ แต่ไฉนคนอื่นในสำนักเฮ่าเทียนถึงยังมีอีกเล่า?
ของสำคัญพรรค์นี้ มิควรเก็บไว้ที่ซูฝานคนเดียวหรือไร เหตุใดคนอื่นถึงยังมีไว้ในมือได้อีก?
“เจ้าไม่ห่วงบ้างหรือว่าเส้าตี้จะมาหาเรื่องเจ้า?”
โจวเทียนจื่อหันขวับมาถาม “ไอ้คนบ้าพวกนั้นไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น เพื่อจะก่อเรื่องแล้วพวกมันทำได้ทุกอย่าง ขนาดข้ายังโดนซ้อมมาแล้วเลย”
พอคิดถึงเรื่องที่ตัวเองถูกทุบตี โจวเทียนจื่อก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที
โตมาจนป่านนี้ เพิ่งเคยโดนคนเอาถุงกระสอบคลุมหัวแล้วรุมยำเป็นครั้งแรก แถมยังเป็นการลงมือแบบกะเอาถึงตายเสียด้วย
เรื่องบัดซบพรรค์นี้ทำไมต้องมาตกอยู่ที่เขากันเล่า?
ซูฝานชำเลืองมองเขา พลางหัวเราะเบา ๆ “เจ้าโดนซ้อมก็เพราะฝีมือเจ้ามันอ่อนเกินไป เส้าตี้รู้ซึ้งถึงพลังของข้าดี ย่อมไม่โง่พอจะมารนหาที่กับข้าหรอก”