เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 228 ประสบการณ์ทัณฑ์สายฟ้าสิบเอ็ดครั้ง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูฝานก็พยักหน้าตาม
อาจารย์เฒ่าไม่เหมาะกับการเดินทางไกล แม้จะสามารถเหาะข้ามไปจากสำนักเฮ่าเทียนได้โดยตรง แต่มันจะง่ายดายปานนั้นเชียวหรือ
ครู่ใหญ่ผ่านไป ซูฝานจึงปรายตามองศิษย์สองคนที่เดินตามหลังอาจารย์เฒ่า
"สถานการณ์ของวังเต๋าอู๋เสินตอนนี้ค่อนข้างวุ่นวาย มู่ยีเหรินก็ตายไปแล้ว เจ้าสำนักหุ่นเชิดอีกสองคนที่เหลือยังไม่ปรากฏตัว ซุนอู๋เซิ่งคนเดียวน่าจะกำลังจัดการเรื่องราวในวังเต๋าอู๋เสินอยู่ พวกเจ้ากลับไปก็เพียงแค่อ้างชื่อข้าก็พอ"
ซูฝานบอกเล่าสถานการณ์โดยคร่าวของวังเต๋าอู๋เสิน เพื่อให้พวกเขาคลายความกังวล
ศิษย์ทั้งสองประสานมือคารวะ ไม่ได้กล่าววาจาใดมากความ ก่อนจะหันหลังเปิดมิติมุ่งหน้าจากไปด้วยความมั่นใจ
อาจารย์เฒ่ามองซูฝานพลางยิ้ม "คำว่ารักคำนี้ ในที่สุดเจ้าก็สัมผัสถึงมันจนได้สินะ"
"ทรมานมาก ปวดใจเหลือเกิน" ซูฝานชี้ไปที่หัวใจของตนเองพลางกล่าว
"ฮ่า ๆ ๆ ปวดใจนั่นแหละถูกแล้ว!" อาจารย์เฒ่าหัวเราะลั่น "เมื่อก่อนตาเฒ่าคนนี้ก็เคยตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเหมือนเจ้า แม้จะไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้เข้ากับตัว แต่ข้าก็เข้าใจความรู้สึกเจ้าได้"