เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 226 รักล้ำค่าโลหิตจากใจ
ซูฝานอุ้มหลี่ชิงจู๋ขึ้นมาทันที ก่อนจะหันไปตะโกนว่า "ซุนอู๋เซิ่ง เปิดทางเชื่อมมิติไปสำนักเฮ่าเทียนให้ข้า เดี๋ยวนี้!"
"อย่ากลัวไปเลย ข้าจะพาเจ้ากลับไปเดี๋ยวนี้ ข้าต้องช่วยเจ้าได้แน่"
น้ำเสียงของซูฝานแผ่วเบาและอ่อนโยนยิ่งนัก ด้วยกลัวว่าจะส่งเสียงดังรบกวนหลี่ชิงจู๋
ทว่าหลี่ชิงจู๋กลับยื่นมือลูบใบหน้าของซูฝานอย่างไม่หยุดพัก แววตาเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ซูฝานจึงรู้สึกถึงความไร้เรี่ยวแรงไร้หนทางเป็นครั้งแรกในรอบหมื่นปี แม้แต่ยามเผชิญทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่เคยทำให้เขาเกิดความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน
"มะ...ไม่ต้องเปลืองแรงหรอก สภาพร่างกายข้า ข้ารู้ดีที่สุด บางที...บางทีนี่อาจเป็นชะตากรรมของข้า"
หลี่ชิงจู๋เอ่ยด้วยลมหายใจรวยริน ใบหน้าขาวซีด พลังชีวิตเหือดหายไปเกินครึ่ง กระทั่งแรงจะยกมือลูบหน้าซูฝานก็แทบไม่หลงเหลือแล้ว
ซูฝานรีบกุมมือของนางขึ้นมาแนบไว้ที่ข้างแก้มของตน สัมผัสได้ถึงฝ่ามือขาวผ่องของหลี่ชิงจู๋ที่ค่อย ๆ เย็นเยียบลง