กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 218 พวกเจ้าตระกูลหลี่ทำเกินไปแล้ว
“ตอนนี้ของก็ให้เจ้าไปหมดแล้ว ถึงเวลาที่เจ้าต้องปล่อยตัวจิงหลุนหลานข้าหรือยัง!”
หลี่ชิ่งไป่เอ่ยเตือนด้วยสีหน้าย่ำแย่
“หืม? อ่า เกือบลืมไปเลย” ซูฝานเงยหน้าขึ้นยิ้ม “ข้าน่ะเป็นคนที่รักษาคำพูดที่สุด พูดคำไหนคำนั้น บอกว่าจะปล่อยก็ต้องปล่อยอยู่แล้ว”
พูดจบเขาก็สะบัดเชือกกักมังกรเบา ๆ ปลายเชือกอีกด้านก็คลายหลุดออกจากตัวหลี่จิงหลุน แล้วบินกลับเข้าสู่มือของซูฝานโดยอัตโนมัติ
หลี่จิงหลุนตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น จ้องมองซูฝานด้วยสายตาเคียดแค้น กัดฟันกรอดแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังประตูเมือง
หลี่ชิ่งไป่รีบปรี่เข้าไปรับ ตรวจดูพลางถามว่า “จิงหลุน เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม? เจ้าคนบ้านั่นได้วางยาพิษอะไรเจ้าหรือเปล่า?”
“รบกวนท่านลุงรองต้องเป็นห่วงแล้ว หลานไม่เป็นไรขอรับ”
หลี่จิงหลุนส่ายหน้า “หวังว่าท่านลุงรองจะช่วยลงมือจับกุมโจรผู้นี้ หลานอยากจะระบายความแค้นด้วยตัวเอง!”
“นี่มัน...”