กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 197 ถ้าข้าไปแล้ว เจ้าจะหาข้าไม่เจอเอานะ
ณ เมืองไป่ชาน ซูฝานนั่งรออยู่ในโรงเตี๊ยมอย่างสงบเงียบ ไม่มีความร้อนรนแม้แต่น้อย
กลับเป็นหลี่ชิงจู๋ที่รู้สึกว่างจนทำตัวไม่ถูก นางนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซูฝานเพียงลำพังโดยไม่รู้ว่าจะทำสิ่งใดดี
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก…”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นกะทันหัน ทำเอาหัวใจของหลี่ชิงจู๋เต้นสะดุด
นางคอยระแวดระวังสถานการณ์รอบตัวอยู่ตลอดแท้ ๆ หากมีใครเข้าใกล้ย่อมต้องรู้ตัวได้ทันที
ทว่ายามนี้มีคนมาเคาะประตู แต่นางกลับไม่รู้สึกถึงตัวตนของอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียว ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะเริ่มกังวลขึ้นมา
ซูฝานแย้มยิ้มพลางเอ่ย “เข้ามาเถอะ ข้ารอเจ้ามาตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว”
สิ้นเสียง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก ชายชราร่างกำยำล่ำสันเดินเข้ามา ตอนเข้าประตูเขายังต้องก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อหลบวงกบด้านบน
หลี่ชิงจู๋มองชายชราตรงประตูด้วยความประหลาดใจ