ตอนที่ 192 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ตอนที่ 192 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ชั่วพริบตานั้น สีหน้าของหลี่ชิงจู๋พลันดูย่ำแย่ถึงขีดสุด

นางไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าซูฝานเดินประสาอะไร ถึงได้ยิ่งเดินยิ่งเตลิดเปิดเปิง เดินดุ่ม ๆ มาจนถึงฟากตะวันตกสุดแบบนี้

นี่ต้องตาบอดขนาดไหนถึงได้เดินมาถึงที่นี่ได้?

รู้อย่างนี้ยอมสิ้นเปลืองพลังวิญญาณเปิดช่องมิติเสียแต่แรกก็ดี ไม่ต้องร่อนเร่มาถึงเสี่ยวเทียนหยวนเช่นนี้หรอก

เซียนซีไห่เป็นถึงเซียนอิสระตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่คนที่ตระกูลหลี่ของพวกนางจะไปล่วงเกินได้ หากเผลอไปผิดใจกับจีฮ่าวเหยียนเข้า ถึงตอนนั้นคงเกิดเรื่องยุ่งยากใหญ่หลวงแน่

“ไม่ได้การ พวกเราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้ ให้ข้าเปิดช่องมิติพาไปก็ได้” หลี่ชิงจู๋เอ่ยด้วยสีหน้ากระวนกระวาย

ทว่าซูฝานกลับมีสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยเสียงเบาว่า “จะรีบไปไหน? พวกเราอยู่ที่นี่ก็สบายดีไม่ใช่หรือ? อีกอย่างแถวนี้ก็ไม่มีผู้ยอดฝีมืออะไรสักหน่อย”

ในสายตาเขา ขั้นหยั่งรู้ก็งั้น ๆ ตราบใดที่ไม่ใช่พวกเฒ่าชะแรแก่ชราที่ใกล้ลงโลงออกโรงเอง เขาก็ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงอะไรมากมาย

หลี่ชิงจู๋เห็นซูฝานไม่คิดจะไป ก็รู้ดีว่าตนเองคงหนีไปไหนไม่รอดเช่นกัน