กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 190 บำเพ็ญเพียรก็เพื่อความสำราญใจ
งามไม่งามให้ดูที่ต้นขาอย่างนั้นหรือ?
นี่มันคำพูดบ้าบออะไรกัน?
ใบหน้าของหลี่ชิงจู๋พลันมืดมนลง นางแนบชิดอยู่กับร่างของซูฝานจนไม่รู้ว่าจะตอบโต้อย่างไรดี
นางเป็นถึงอันดับหนึ่งในสิบสาวงามแห่งแคว้นจงโจว แม้แต่ผู้สืบทอดเต๋าแห่งวังเต๋าอู๋เสินยังต้องหวั่นไหว บรรดาบุตรศักดิ์สิทธิ์และศิษย์สายตรงของขุมกำลังสำนักใหญ่ต่าง ๆ มีใครบ้างไม่แย่งชิงนาง?
ทว่าตอนนี้กลับกลายเป็นว่า ซูฝานไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย ซ้ำยังทำท่ารังเกียจนางเสียอีก
“เจ้า... ตาเฒ่าประหลาดอย่างเจ้ารู้อะไร หรือว่าพออายุมากเข้าเรี่ยวแรงก็เลยถดถอยกันล่ะ?”
สีหน้าของหลี่ชิงจู๋พลันเปลี่ยนกลับมาอย่างรวดเร็ว นางแย้มยิ้มยั่วยวนพลางเอ่ย “เจ้าไม่ต้องกังวลไป ข้าช่วยฟื้นคืนความองอาจของบุรุษให้เจ้าได้ รับรองว่าเจ้าจะเหมือนกับผู้บำเพ็ญด้านนอกพวกนั้นอย่างแน่นอน”
ตาเฒ่าประหลาด? เรี่ยวแรงถดถอยงั้นหรือ?
พูดจาแบบนี้... เหมือนกับว่าเคยลองมาแล้วอย่างนั้นแหละ