เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 184 ชิงจู๋เกี้ยวซูฝาน
ซูฝานมองดูผู้บำเพ็ญขี้เมาที่ฟุบอยู่บนโต๊ะ เมื่อพบว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นถอดจิต คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันทันที
ไม่มีกลิ่นอายของหลินเนี่ยน ดูท่าตนจะเดาผิดไปแล้ว
เขายังนึกว่าผู้บำเพ็ญขี้เมาผู้นี้ได้รับมรดกตกทอดของหลินเนี่ยนมา ถึงได้กลายสภาพเหลวไหลไร้แก่นสารเช่นนี้
น่าเสียดาย...
มรดกตกทอดที่หลินเนี่ยนทิ้งไว้ในตอนนั้น คงจะไม่มีใครได้ไปแล้วกระมัง
ซูฝานหันไปมองฝูงชน สุดท้ายก็ทอดสายตาไปหยุดที่ชิงจู๋ ก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า "แม่นางชิงจู๋ พวกท่านจะไม่สนใจคนผู้นี้แล้วหรือ เขาฟุบอยู่บนโต๊ะของข้า แล้วสุราอาหารที่พวกท่านจะชดเชยให้จะวางไว้ตรงไหนกัน"
ชิงจู๋ปรายตามองซูฝาน ในใจก็รู้สึกพึงใจยิ่งนัก
คนที่รูปงามถึงเพียงนี้ นางเพิ่งจะเคยพบเป็นครั้งแรก หากจะบอกว่าไม่สะดุดตาก็คงเป็นการโกหกแล้ว
"สหายเต๋าล้อเล่นแล้ว ข้าจะไปจัดการให้แขกเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ"