เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 182 หวังหลิงก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ?
โจวเทียนจื่อจับจองโต๊ะตัวหนึ่งเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังโอบกอดผู้บำเพ็ญหญิงที่แต่งกายวาบหวิวไว้ในอ้อมแขน สั่งสุราอาหารอย่างคุ้นเคยช่ำชอง
พอซูฝานกับชิงเหยานั่งลง ผู้บำเพ็ญหญิงนางนั้นก็หันมองมาทางซูฝาน แววตามีประกายยินดีผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง
ผู้บำเพ็ญที่มาคราวนี้ล้วนไม่ธรรมดา กลิ่นอายคุณชายเสเพลของโจวเทียนจื่อโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง ส่วนรูปโฉมหล่อเหลาไร้ที่ติของซูฝานยิ่งหาได้ยากยิ่งในใต้หล้า หอชิงจู๋ของพวกนางก็เพิ่งเคยต้อนรับแขกเช่นนี้เป็นครั้งแรก
“แหม นายท่านทั้งสองคงมาจากต่างถิ่นกระมังเจ้าคะ? ให้ข้าเรียกพี่ ๆ น้อง ๆ ลงมาปรนนิบัติดีหรือไม่?”
ผู้บำเพ็ญหญิงเริ่มแนะนำตัวอย่างคล่องแคล่วเจนจัด
ซูฝานส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ยกน้ำชามาให้ข้าสักกาเป็นพอ ข้ามาดูการเปิดหิน”
พูดจบเขาก็กวาดสายตามองรอบชั้นหนึ่ง คิดจะหาตัวผู้บำเพ็ญที่เมามายแล้วไม่ยอมจ่ายเงินคนนั้น
ค่าผ่านประตูเข้าหอชิงจู๋สูงถึงหนึ่งร้อยผลึกวิญญาณ ในเมื่อผู้บำเพ็ญผู้นี้เข้ามาได้ ย่อมไม่มีทางจ่ายค่าสุราแค่นี้ไม่ไหว ดังนั้นที่เขาเมาแล้วไม่จ่ายเงินคงมีเบื้องลึกเบื้องหลังเป็นแน่