ตอนที่ 173 ชิงหมิงชิงหมิง

ตอนที่ 173 ชิงหมิงชิงหมิง

เมื่อมองผู้คนรอบข้างที่ส่งเสียงโอดครวญระงม สีหน้าของเฉินหยวนก็พลันเย็นชาลง

ที่เขาช่วยคนก็เพราะทนขัดกับมโนธรรมในใจไม่ได้ แคว้นซีเมิ่งแห่งนี้แต่เดิมมิได้อยู่ใต้ความดูแลของสำนักเฮ่าเทียน หากไม่ใช่เพราะฐานะผู้บำเพ็ญ เขาก็คงไม่ยื่นมือเข้าช่วยเช่นกัน

บางทีคำพูดนั้นของอาจารย์อาอาจจะถูกต้อง มนุษย์ต่างมีชะตาของตน สวรรค์ลิขิตไว้แล้ว

คนบางจำพวกเกิดมาก็มีกระดูกกบฏ จะไปรู้ดีรู้ชั่วได้อย่างไร?

“ข้าไม่ใช่ผู้กอบกู้ในปากพวกเจ้า ความจริงพวกเราไม่ใช่ผู้บำเพ็ญแห่งแคว้นซีเมิ่งของพวกเจ้าด้วยซ้ำ คนของสำนักเซียนอู๋โก้วไม่มาช่วยพวกเจ้า แล้วมันเกี่ยวอันใดกับสำนักเฮ่าเทียนของข้า?”

เฉินหยวนมองคนเหล่านั้นที่ส่งเสียงด้วยสายตาเย็นชา พลางกล่าวเสียงขรึม “สำนักเฮ่าเทียนของข้าตั้งอยู่ ณ แคว้นเป่ยฮวง หากไม่เป็นเพราะอาจารย์อาสั่งให้พวกเรามาหาประสบการณ์ ต่อให้พวกเจ้าตายไปก็ไม่ข้องแวะกับข้าแม้แต่น้อย”

คนธรรมดาสามัญเหล่านี้จะไปเข้าใจความแตกต่างของสำนักในแดนผู้บำเพ็ญได้อย่างไร?

ในสายตาของพวกเขา ขอเพียงเป็นผู้บำเพ็ญก็ต้องช่วยพวกตน เพราะอย่างไรพวกตนก็ส่งเครื่องบรรณาการให้ทุกปี