เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 152 เซียนจุติทั้งแก่ทั้งอัปลักษณ์?
ได้ยินที่จ้าวอวี้ถังพูด ซูฝานก็หัวเราะเบา ๆ ขึ้นมา
“ลืมข้าเร็วปานนี้เชียวหรือ ตอนเจ้าเล่นงานข้าลับหลัง คงไม่ใช่ว่าจำข้าไม่ได้หรอกนะ”
เรื่องของจ้าวเฉียนคุนเป็นฝีมือของจ้าวอวี้ถัง ตอนนี้แม้แคว้นซีเมิ่งยังไม่เกิดความโกลาหล แต่ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว
และตัวการผู้ก่อเรื่องทั้งหมดนี้ ก็คือจ้าวอวี้ถังที่นั่งอยู่ภายในราชรถมังกรนั่นเอง
เมื่อได้ยินคำพูดของซูฝาน จ้าวอวี้ถังก็ยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่
คนที่เคยถูกเขาเล่นงานมีไม่น้อย คนที่รอดชีวิตมาได้นับว่าน้อยจนแทบไม่มี การที่คนตรงหน้ายังมีชีวิตอยู่ได้ ก็นับว่าชวนให้ประหลาดใจอยู่บ้าง
ตบะขั้นฝึกลมปราณ ในสายตาคนนอกคงเป็นตัวตนที่เปรียบเสมือนมดปลวก แต่ในสายตาเขากลับไม่เหมือนกัน
ชายหนุ่มรูปงามสะคราญผู้นี้ไม่มีทางอยู่แค่ขั้นฝึกลมปราณแน่ คงจงใจซ่อนเร้นตบะของตนไว้ เพื่อจะได้แสร้งทำตัวเป็นหมูกินเสือสินะ
“พวกเราเคยรู้จักกันด้วยหรือ”