เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 146 อกไม่แบนจะครองแผ่นดินได้อย่างไร
เมื่อเห็นซูฝานถูกแช่แข็ง ยามผู้นั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จื่ออี๋มีสีหน้าเย็นชา จ้องมองเงาร่างในก้อนน้ำแข็งพลางเอ่ยขึ้นว่า "ผู้ฝึกกายาแล้วอย่างไร? กล้าลงมือกับหอจุ้ยเซิงเมิ่งสื่อของข้า ต่อให้เจ้ามีเก้าชีวิตก็ไร้ประโยชน์!"
นางมั่นใจในวิชาเหมันต์ของตนเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยคนที่ถูกขังไว้จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยมีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว
ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นผู้ฝึกกายา แต่เมื่อถูกพันธนาการมือเท้าแล้วก็ยากที่จะดิ้นหลุด
จุดจบสุดท้ายมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือถูกขังจนตาย!
"แม่นางจื่ออี๋? ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?" ยามก้าวขึ้นมาถาม
"เมื่อครู่เจ้าลงมือเร็วเกินไป ชั้นหนึ่งถูกเจ้าเผาทำลายไปตั้งเท่าไร" จื่ออี๋เอ่ยเสียงเย็น
ยามผู้นั้นมีสีหน้ารู้สึกผิด รีบกล่าวว่า "หากข้าไม่เอาจริง ท่านเจ้... เจ้าเด็กนี่คงดูออกแน่ขอรับ ข้าจึงจำต้องทำให้มันตายใจไปก่อน"
พูดพลางเขาก็มองไปยังรูปสลักน้ำแข็ง แววตาฉายประกายหวาดกลัวออกมาแวบหนึ่ง