ตอนที่ 126 แบกเตาหลอมโอสถ

ตอนที่ 126 แบกเตาหลอมโอสถ

“จุ๊ ๆ ๆ…”

จู่ ๆ ซูฝานก็หัวเราะขึ้นมา “ช่างวางท่าใหญ่โตเสียจริง ถ้าไม่รู้มาก่อน คงนึกว่าอวี้ปิงชิงมาเองเลยนะเนี่ย ว่าไหมศิษย์หลานเวิง”

“อาจารย์อาว่าอย่างไรก็อย่างนั้นขอรับ แต่อวี้ปิงชิงผู้หญิงคนนั้นอัปลักษณ์จะตาย สู้ศิษย์น้องเล็กยังไม่ได้เลย”

เวิงจื่อจิ้งหัวเราะแหะ ๆ “นังผู้หญิงคนนั้นก็เก่งแต่ทำเบ่งอยู่ในหนานชวน พอไปถึงถิ่นพวกเรา ยังไงก็ต้องยืนสงบเสงี่ยมอยู่ดี”

ได้ยินดังนั้น ซูฝานก็ชำเลืองมองเวิงจื่อจิ้งด้วยความประหลาดใจ

อืม…

ในบรรดาศิษย์หลานพวกนี้ ดูเหมือนเวิงจื่อจิ้งจะรู้ความที่สุดแล้วกระมัง

จางซานเฟิงซื่อเกินไป แถมยังชอบคาดเดาเพ้อเจ้อ คนแบบนี้เหมาะจะเป็นเจ้าสำนักอย่างเดียว

จี้อวิ๋นซีก็เป็นพวกขี้เมา นอกจากพรสวรรค์ดีแล้วก็มีแค่หน้าตาสะสวย ยังดีที่ไม่มีอำนาจจริง ไม่อย่างนั้นสำนักเฮ่าเทียนคงถูกนางป่วนจนเละเทะแน่