เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 122 ยื่นหน้ามาให้ตบ
ผู้คนบนชั้นเก้ายังคงบางตายิ่ง ผ่านไปตั้งครึ่งค่อนวัน ฝ่ายที่ขึ้นมาได้ก็มีเพียงหอเทียนไห่แค่แห่งเดียว
ซูฝานเองก็รอจนเริ่มเบื่อหน่าย จึงผล็อยหลับไปด้วยความสะลึมสะลือ
ครั้นเขาตื่นขึ้นมา คนของสำนักเฮ่าเทียนก็พากันซื้อของกลับมาเรียบร้อยแล้ว แต่ละคนต่างวิ่งไปหาเฒ่าผีเพื่อให้ช่วยพิสูจน์ว่าเป็นของจริงหรือไม่
ทุกคนเสียศิลาวิญญาณไปไม่น้อย ทว่าของที่มีประโยชน์กลับมีเพียงแค่สองสามชิ้นเท่านั้น
จี้อวิ๋นซีถึงขั้นซื้อสุราที่ถูกผนึกไว้สามพันปีมาหนึ่งไห นางกอดไหสุรานั่งลงข้างซูฝานเพื่อรอคอย
สุรานี้กลับเป็นของจริง เฒ่าผียังชำเลืองมองเป็นพิเศษ ซ้ำยังบอกอายุของมันได้อย่างแม่นยำ
“ท่านอาจารย์อา ท่านดูสิว่าข้าซื้อของดีอะไรมา?”
เมื่อเห็นซูฝานตื่น จี้อวิ๋นซีก็รีบยกไหสุราของตนขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
ในยามนี้นางหลุดพ้นจากเงามืดในใจแล้ว อย่างน้อยหากกลับไปยังตระกูลจี้อีกครั้ง ก็คงไม่มีใครกล้าขัดขวางนางได้อีก