เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 111 หมอนี่จะเก๊กไปถึงไหน?
“ออกเดินทาง!”
ซูฝานมองรอยแยกกลางเวหาแล้วเอ่ยขึ้น
เรือเวหาค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปในรอยแยก เพียงชั่วครู่ก็อันตรธานหายไปจากฟากฟ้าเหนือสำนักเฮ่าเทียนอย่างสิ้นเชิง
ส่วนรอยแยกนั้น หลังจากเรือเวหาเข้าไปแล้ว ก็ค่อย ๆ ปิดสนิทลงอีกครั้ง
หยวนว่างเหย่ยืนอยู่บนยอดเขาเสี่ยวหลิน แววตามีประกายเย็นเยียบพาดผ่าน เขากวาดตามองยอดเขาหลานอวิ๋นที่อยู่ไกลออกไป ไม่คิดจะฝึกตนต่อ แต่กลับแยกกายจำแลงออกมาสองร่าง
ร่างจำแลงหนึ่งเฝ้าคุ้มกันอยู่ ณ เขาด้านหลัง ส่วนอีกร่างหนึ่งเฝ้าอยู่บนลานหน้ายอดเขาหลัก
ร่างจำแลงทั้งสองแผ่กลิ่นอายขั้นหยั่งรู้ออกมา ผู้ใดก็ตามที่เข้าใกล้ล้วนถูกกดดันจนเงยหน้าไม่ขึ้น
เหล่าศิษย์ที่เหลือต่างมุ่งหน้าไปยังห้องหับลี้ลับ คิดฉวยโอกาสนี้ปลีกวิเวกฝึกตน คนที่เดินทอดน่องไปมาจึงมีเพียงผู้บำเพ็ญอิสระประปรายไม่กี่คนเท่านั้น
เมื่อเรือเวหาแล่นเข้าสู่รอยแยก รอบทิศก็เต็มไปด้วยประกายสายฟ้าและแสงดาราระยิบระยับ ชวนให้เหล่าศิษย์พากันอยากรู้อยากเห็นเป็นอันมาก