ตอนที่ 105 ผู้หญิงคนนี้สุรุ่ยสุร่ายเกินไปแล้ว

ตอนที่ 105 ผู้หญิงคนนี้สุรุ่ยสุร่ายเกินไปแล้ว

ยอดเขาเสี่ยวหลิน

ซูฝานเดินมุ่งหน้าขึ้นสู่ยอดเขาไปเรื่อย ๆ บรรดาสมุนไพรวิญญาณและผลไม้วิญญาณที่พบเห็นระหว่างทาง ขอเพียงถูกตาต้องใจ เขาก็เด็ดลงมากินสด ๆ ทันที

อย่างไรเสียของพรรค์นี้ก็สุกงอมมาตั้งนานแล้ว ขืนปล่อยทิ้งไว้ก็แค่แข่งกับกาลเวลา สู้กินเข้าไปให้รู้แล้วรู้รอดเสียยังจะดีกว่า

รอให้การสอบครั้งหน้าเสร็จสิ้น ค่อยให้พวกศิษย์ขึ้นมาเก็บเกี่ยวกันเอง พัฒนาพรสวรรค์และโครงสร้างร่างกายของพวกเขาก่อนค่อยว่ากัน

เมื่อมาถึงยอดเขา หยวนว่างเหย่นั่งอยู่ใต้เพิงหญ้าหลังหนึ่ง กำลังอาศัยพลังวิญญาณของที่นี่ในการบำเพ็ญเพียร

ยามนี้อาการบาดเจ็บเก่าก่อนของเขาหายดีเป็นปลิดทิ้งแล้ว พลังฝึกปรือยิ่งก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น ยืนหยัดอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นหยั่งรู้อย่างมั่นคง ห่างจากขั้นมหายานเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

เมื่อสัมผัสได้ว่าซูฝานมาถึง หยวนว่างเหย่ก็ลืมตาขึ้น ยืนประสานมือคารวะ

“ผู้อาวุโส!”

ซูฝานพยักหน้าพลางกล่าว “มีเรื่องจะคุยด้วยพอดี นั่งสิ”