ตอนที่ 92 เสื้อคลุมดำซับขาว ลักษณ์แห่งอู๋เสิน!

ตอนที่ 92 เสื้อคลุมดำซับขาว ลักษณ์แห่งอู๋เสิน!

สุสานเทพอสูรนั้นเข้ามายาก แต่ยามจะออกไปยิ่งยากกว่าเดิม

พวกซูฝานลงมาเพียงเจ็ดชั้น ทว่าขากลับก็เท่ากับว่าต้องเดินย้อนกลับไปถึงเจ็ดชั้นเช่นกัน

ไป๋จั๋วเองก็ไม่ได้ก่อเรื่อง มันหดร่างลงจนกลายเป็นก้อนขนกลม ๆ ขดตัวซุกอยู่ในอ้อมอกของจิ่งเวิ่นซิน ดวงตากระจ่างใสจับจ้องมองซูฝานตาแป๋ว

ชั้นที่หกยังคงเหมือนเดิม พวกเขาวิ่งตะลุยผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยประสบการณ์จากคราวก่อน ความเร็วของทั้งสามคนจึงเพิ่มขึ้นไม่น้อย

เมื่อผ่านชั้นที่หกและชั้นที่ห้ามาได้ พวกเขาถึงค่อยลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทว่าพอเพิ่งย่างก้าวเข้าสู่ชั้นที่สี่ พวกซูฝานก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่จู่โจมเข้ามา คล้ายกับมีบางสิ่งเข้ามาประชิดตัวพวกเขาแล้ว

“ย่า ๆ ๆ…” ไป๋จั๋วเริ่มส่งเสียงพึมพำกับตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง

หูจินว่านรีบเอ่ยถาม “เจ้าตัวเล็กนี่พูดอะไรอีกล่ะเนี่ย?”

จิ่งเวิ่นซินสีหน้าตื่นตระหนก รีบหันมองไปรอบทิศ พลางขมวดคิ้วกล่าว “มันบอกว่าปีศาจฝันร้ายอยู่รอบตัวเรา แต่ยังไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้ขอรับ”