เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 87 ข้าบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าจะเชื่อไหม?
“พวกท่านตามสบายเถอะ พวกเราขอไปชั้นถัดไปก่อน”
ซูฝานเอ่ยพลางเตรียมจะพาพวกหูจินว่านออกไป เพราะอย่างไรเสียการรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่า
ทว่าผู้บัญชาการเพลิงกลับขวางพวกเขาเอาไว้พลางกล่าวว่า “พวกเจ้าไปกันแค่สามคนได้อย่างไร? ฝันร้ายตนนี้รับมือไม่ง่ายเลยนะ หากไม่มีสมบัติวิญญาณคอยสะกดรักษาจิตใจ พวกเจ้าเองก็ต้องโดนเล่นงานเหมือนกัน”
“เจ้าคิดว่าทุกคนจะไม่เตรียมตัวเหมือนพวกเจ้าหรืออย่างไร?”
ซูฝานชี้มาที่พวกตนเองแล้วกล่าวว่า “ตั้งแต่ชั้นที่สองพวกเราก็เตรียมการไว้แล้ว เถ้ากระดาษเหลืองคำสั่งลับก็อยู่บนตัวพวกเราทั้งสามคน ปีศาจฝันร้ายยังไม่มีความกล้าพอจะมาต่อกรกับเซียนหรอก!”
พอกล่าวจบ เขาก็ก้าวเดินนำออกไปเป็นคนแรกโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
หูจินว่านกับจิ่งเวิ่นซินก็รีบกล่าวล่ำลา แล้วเดินตามซูฝานออกจากถ้ำหินแห่งนี้ไป
ชั้นที่สี่เป็นป่าทึบอันชื้นแฉะ เหมาะแก่การดำรงชีวิตของปีศาจฝันร้ายเป็นอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ที่พวกมันโปรดปรานที่สุด
ทั้งมืดมิด ชื้นแฉะ และไร้แสงตะวัน…