กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 83 จบลงแค่นี้แล้วหรือ?
เมื่อได้ยินคำนี้ ในใจของนักพรตอู๋เหวยก็รู้สึกปวดร้าวขึ้นมาเช่นกัน
ศิษย์ที่ดีเช่นนี้ มาถึงยามนี้แล้วยังคิดถึงสำนักอยู่อีก ช่างหาได้ยากยิ่งในใต้หล้าจริง ๆ
ทว่า...คำพูดนี้ฟังดูมีบางอย่างไม่ชอบมาพากลอย่างไรชอบกล?
“หวังหย่วน เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?!” นักพรตอู๋เหวยรีบเอ่ยถาม
“ผู้อาวุโสใหญ่ โปรดยกโทษที่ศิษย์ไม่อาจร่วมทางไปกับพวกท่านได้อีก แต่ชาตินี้ได้เป็นคนของลัทธิอู๋จี๋ ศิษย์ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว”
หวังหย่วนพูดพลางหยิบแหวนเฉียนคุนของตนออกมา แล้วยื่นส่งให้นักพรตอู๋เหวย
“ในนี้ยังมีโอสถฟื้นพลังอีกหนึ่งร้อยเม็ด เป็นของที่ศิษย์แลกเปลี่ยนกับคนอื่นมาก่อนหน้านี้” หวังหย่วนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “คราวนี้ศิษย์จะขอทำการแลกเปลี่ยนอีกสักครั้ง เพื่อขอให้เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์พี่ทั้งหลายจากไปอย่างปลอดภัย!”
“เจ้า...”
นักพรตอู๋เหวยไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของหวังหย่วนนัก แต่เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เรียกว่าการแลกเปลี่ยนนี้ ย่อมไม่เรียบง่ายถึงเพียงนั้นเป็นแน่