เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 60 ไม่รู้ทำไมไม่รีบบอก
วัดหมิงซิน
กลางเวหาพลันปรากฏแสงพุทธานุภาพรูปดอกบัว บัวบานขนาดเท่าฝ่ามือโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย แผ่ปกคลุมทั่วทั้งวัดหมิงซินจนหมดสิ้น
เหล่าภิกษุภายในวัดต่างพากันเดินออกมา รวมตัวกันใต้เจดีย์แต่ละองค์ พนมมือเริ่มสวดพระปริตร แสงพุทธานุภาพพลันพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าในบัดดล
ภายในพระอุโบสถ พระพุทธรูปทองคำแผ่ประกายแสงสีทองจาง ๆ ควันธูปโดยรอบก็ม้วนตัวลอยวนไม่หยุดหย่อน
“ตรัสรู้เป็นพระพุทธะแล้ว มีผู้บรรลุเป็นพระพุทธะแล้ว!”
เบื้องหน้าพระพุทธรูปทองคำ หลวงจีนชราในจีวรสีเหลืองพึมพำกับตนเองด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่งยวด
ด้านนอกมีหลวงจีนหนุ่มรูปหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา พลางวิ่งพลางตะโกนก้อง
“เจ้าอาวาส บนท้องฟ้าด้านนอกมีดอกบัวโปรยปรายลงมาแล้วขอรับ!”
หลวงจีนชราจีวรเหลืองผู้นี้ก็คือเจ้าอาวาสแห่งวัดหมิงซิน พระผู้มีระดับฉางเซิงฉานสูงสุดนามว่า ฝ่าฝาน