ตอนที่ 44 บรรยายจนคอแห้งผาก ฟ้าดินแปรปรวน

ตอนที่ 44 บรรยายจนคอแห้งผาก ฟ้าดินแปรปรวน

ซูฝานกวาดตามองเหล่าศิษย์เบื้องล่าง รวมถึงเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ข้างกาย แล้วก็เริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที

ประหม่าเกินไปแล้ว ไว้คราวหน้าค่อยมาใหม่ดีไหมนะ?

เมื่อเห็นสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายใคร่รู้เหล่านั้น ซูฝานก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ

แถ ๆ ไปแล้วกัน

“ศิษย์หลานทั้งหลาย สิ่งที่เรียกว่าการบำเพ็ญ มิใช่เพียงแค่การยกระดับพลังและระดับขั้น หากแต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือการขัดเกลาจิตใจ การบำเพ็ญก็คือการฝึกจิต...”

ทุกคนที่ได้รับฟังต่างรู้สึกเหมือนตาสว่างขึ้นมาในทันใด บรรยากาศตื่นเต้นฮึกเหิมเมื่อครู่พลันสงบลงในพริบตานี้ ประหนึ่งสรรพสิ่งในใต้หล้าได้หยุดนิ่งลง

จางซานเฟิง: อาจารย์อาเป็นผู้มีอิทธิฤทธิ์ล้ำเลิศโดยแท้ เพียงเอ่ยปากก็เป็นหลักธรรมอันลึกซึ้งถึงเพียงนี้ คนรุ่นเรามิอาจเทียบเคียงได้เลย

หลี่ซีวั่ง: ได้รับประโยชน์มหาศาลจริง ๆ ผู้อาวุโสย่อมสมเป็นผู้อาวุโส แค่เปิดปากก็กล่าวถึงแก่นแท้แห่งการบำเพ็ญแล้ว

เฉาฉินเทียน: ขัดเกลาจิตใจอย่างนั้นหรือ? ดูท่าที่ผ่านมาข้าคงเดินผิดทางมาตลอดสินะ