เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 42 ดูคนสิ่งสำคัญที่สุดคือดูที่ใจ
ยอดเขาเสี่ยวหลินตั้งอยู่ข้างเขาด้านหลัง ทั้งยังอยู่ติดกับเขาด้านหลังอย่างยิ่ง ยามนี้ไอวิญญาณก็อบอวลไปทั่ว เหมาะจะใช้ทำเป็นแปลงโอสถอย่างที่สุด
“ได้ ขอบพระคุณเจ้าค่ะ”
ลิ่วหลิงพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อแสดงความขอบคุณ จากนั้นก็พาเสี่ยวจี๋เสียงหันหลังเดินจากไป
“ท่านเจ้าสำนักไว้พบกันใหม่ ผู้อาวุโสใหญ่ไว้พบกันใหม่ ท่านอาจารย์หลี่ไว้พบกันใหม่นะเจ้าคะ!” เสี่ยวจี๋เสียงหันมาโบกมือให้ทีละคน ก่อนจะรีบก้าวตามลิ่วหลิงไป
หลังจากทั้งสองจากไป สีหน้าของหลี่ซีวั่งก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา
“สหายจาง สหายลิ่วหลิงผู้นี้เกรงว่าจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว ไอวิญญาณทั่วร่างรวมตัวแน่นหนาไม่กระจายตัว ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จางซานเฟิงก็พยักหน้ากล่าวว่า “สหายลิ่วหลิงเป็นสหายของท่านอาจารย์อา แม้แต่สหายหูก็ยังต้องปฏิบัติต่อด้วยความเคารพ พวกเราเองก็ไม่สะดวกจะซักถามมากความ ทั้งสองท่านก็อย่าได้สืบสาวเลย จะได้ไม่เป็นการเรียกโทสะจากท่านอาจารย์อา”
คนทั้งหลายพลันนึกย้อนไปถึงใบหน้าของซูฝาน แล้วคิดถึงท่วงท่าประดุจเซียนของลิ่วหลิง
อืม...