กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 34 ทงเทียนเจวี๋ยตี้ แลกเปลี่ยนด้วยสิ่งของ
สายลมสารทพัดหวีดหวิว หน้าทางเข้าแดนลับเต็มไปด้วยผู้คน บรรดาผู้ที่ทยอยออกมาต่างพากันกลับไปยังสำนักของตนเพื่อส่งมอบสิ่งของที่ได้มาให้แก่สำนัก
“ฮ่า ๆ ๆ สมกับเป็นอัจฉริยะแห่งสำนักข้า ได้วิชาชั้นยอดเช่นนี้มา ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”
“ดีมาก หญ้าเซียนเหล่านี้เพียงพอจะหลอมโอสถได้เตาหนึ่งแล้ว”
“ถึงกับหาโอสถวิญญาณสองพันปีได้เชียวหรือ ศิษย์รัก จากนี้ไปเจ้าอยากได้สิ่งใดก็บอกมาได้เลย”
“……”
เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงภายนอกมองดูสิ่งของที่ศิษย์ของตนนำออกมา ต่างก็ยิ้มแก้มแทบปริด้วยความปลาบปลื้ม
ซูฝานยืนอยู่ตรงมุมไกล เมื่อมั่นใจว่าเหล่าศิษย์ที่ถูกข่มขู่ไม่ได้พูดจาเพ้อเจ้อออกไป จึงค่อยลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ทว่าขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าจากไป ตาเฒ่าท่าทางเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏตัวขึ้นมาขวางหน้าซูฝานไว้ทันที
“เจ้าหนู ใจกล้าไม่เบานี่ ถึงกับกล้าหลอกลวงข้า เจ้ากินดีหมีหัวใจเสือมาหรืออย่างไร!”