ตอนที่ 18 คุ้นหน้าแต่นึกไม่ออก

ตอนที่ 18 คุ้นหน้าแต่นึกไม่ออก

ยามนี้ เฉาฉินเทียนมีสีหน้าตกตะลึง

หลังจากกินโอสถรักษาอาการบาดเจ็บไปหลายเม็ด ลมปราณจึงค่อยสงบลงได้

“ผู้อาวุโสท่านนี้ร้ายกาจสมคำร่ำลือจริง ๆ” เฉาฉินเทียนกล่าวเสียงขรึม

ชกเขาปลิวได้ในหมัดเดียว พลังฝีมือระดับนี้ แม้แต่ยอดฝีมือขั้นวิญญาณแรกกำเนิดก็ยากจะทำได้

หรือว่า ผู้อาวุโสท่านนี้จะอยู่ขั้นถอดจิตแล้ว?

พอนึกถึงตรงนี้ หัวใจของเฉาฉินเทียนก็พลันสั่นสะท้าน

“อวิ๋นฝู เมื่อครู่นี้ข้าบุ่มบ่ามเกินไปหรือไม่?” เฉาฉินเทียนส่งกระแสเสียงถาม

“ท่านเจ้าแคว้น อย่าว่าแต่บุ่มบ่ามเลยขอรับ ข้าว่าพวกเราก่อเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว!” อวิ๋นฝูรีบกล่าว

เขากล่าวต่อว่า “ตบะของผู้อาวุโสซูท่านนี้อย่างน้อยที่สุดก็ขั้นถอดจิต ผู้บำเพ็ญระดับนี้ วันหน้าย่อมมีที่ยืนในเป่ยฮวงแน่นอน หากภายหลังคิดจะสะสางบัญชีแค้น ถ้ำชางเหลยของพวกเราคงมิอาจทานทนเพลิงโทสะของเขาได้แน่!”