ตอนที่ 14 ไม่อาจทำให้ความหวังดีของอาจารย์อาสูญเปล่า

ตอนที่ 14 ไม่อาจทำให้ความหวังดีของอาจารย์อาสูญเปล่า

ซูฝานดึงเกล็ดมังกรย้อนเกล็ดออกมาแล้วเช็ดให้สะอาด ก่อนจะเก็บใส่แหวนเฉียนคุนของตนอย่างระมัดระวัง

ความมั่นใจในการฝ่าด่านเคราะห์ของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกส่วน ขอเพียงหาของอย่างอื่นมาเพิ่มอีกหน่อย ขั้นฝึกลมปราณชั้นที่สิบสองก็ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

เขาหันไปมองพวกฟางชิงหมิงที่กำลังเก็บเลือดมังกรและเนื้อมังกรอยู่

ซูฝานจึงเอ่ยเตือนว่า "พวกเจ้าอย่าลืมดูด้วยว่ามีไข่มุกมังกรหรือไม่ สิ่งนั้นสามารถนำไปใช้ค้ำจุนค่ายกลใหญ่ของสำนักได้"

แม้ตลอดหมื่นปีมานี้ เขาจะอยู่แต่ในขั้นฝึกลมปราณมาโดยตลอด

ทว่าความรู้ที่สั่งสมมานานนับหมื่นปี ย่อมพุ่งทะยานสู่ระดับที่น่าสะพรึงกลัวไปนานแล้ว

ฟางชิงหมิงอุ้มไข่มุกสีเหลืองหม่นขนาดเท่าลูกแตงโมพลางยิ้มอธิบายว่า "อาจารย์อาโปรดวางใจ ได้มาแล้วขอรับ ครอบครัวของเฉินหยวนมีพื้นเพเป็นคนขายเนื้อ จึงถนัดเรื่องผ่าท้องชำแหละที่สุด"

ข้างซากศพของเจียวหลง ศิษย์คนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมายิ้มเจื่อน ๆ

คมมีดวาดผ่านฉับพลัน ร่างของเจียวหลงก็แยกออกเป็นชิ้น ๆ ตามจังหวะลงมีด