เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 12 แดนสุขาวดีหลินหลางผู้ไร้สมอง
เมื่อส่งวิญญาณของเด็กสาวทั้งหกไปสู่สุคติเสร็จสิ้นแล้ว พวกฟางชิงหมิงทั้งสามคนจึงเดินเข้ามาหาซูฝาน
“อาจารย์อา จัดการเรียบร้อยแล้วขอรับ”
ซูฝานพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “พวกเราต้องรีบไปที่ทะเลสาบจิ้งหูเดี๋ยวนี้ เกรงว่าทางศิษย์หลานจางคงจะมีเรื่องยุ่งยากแล้ว”
พวกฟางชิงหมิงทั้งสามมองหน้ากันแล้วถามด้วยความสงสัย “ทางทะเลสาบจิ้งหูมิใช่มีเพียงพวกปีศาจปลาหรอกหรือขอรับ ท่านเจ้าสำนักเพียงคนเดียวก็น่าจะรับมือได้ไม่น่ามีปัญหาอันใดนี่นา”
“เจ้าเฒ่าหัวหมอพระภูมิเจ้าที่นั่นบอกว่า ในทะเลสาบจิ้งหูมีเจียวหลงอยู่ตัวหนึ่ง เกรงว่าศิษย์หลานจางคนเดียวคงรับมือไม่ไหว”
ซูฝานปรายตามองขอทานชราที่นอนอยู่บนพื้น แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
เป็นถึงพระภูมิแห่งเมืองปี้เสียแท้ ๆ แต่พอเจอศัตรูแกร่งกลับชิงหนีไปก่อน ช่างเป็นคนขี้ขลาดที่ชอบรังแกคนอ่อนแอแต่กลัวคนเข้มแข็งโดยแท้
ขอทานชราเองก็นึกไม่ถึงว่าจะต้องมาเจอกับคนอย่างซูฝาน จึงได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ให้พวกฟางชิงหมิงทั้งสามอย่างกระอักกระอ่วน
“เจ้ายังจะมายิ้มอีกรึ! ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าคนสับปลับอย่างเจ้า พวกข้าสองสามคนก็คงไม่ถูกผีร้ายดูดกลืนไอหยางไปหรอก!”