ตอนที่ 9 อร่อยไม่คิดเงิน

ตอนที่ 9 อร่อยไม่คิดเงิน

หลังจากศิษย์หญิงสวดส่งวิญญาณเสร็จสิ้น สีหน้าจึงค่อยสงบลงไปมาก ทว่าโทสะในแววตายังคงฉายชัดไม่ปิดบัง

ปีศาจปลาโผล่มาถึงนอกเมืองปี้เสียแล้วแท้ ๆ กลับไม่มีใครสังเกตเห็นแม้แต่คนเดียว น่าสงสารเด็กคนนี้ที่อายุเพียงเท่านี้ก็ต้องเข้าสู่วัฏสงสารเสียแล้ว

ครู่ใหญ่ ทั้งสามคนจึงสงบใจลงได้ ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงมาทางซูฝานด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง

ทว่าสีหน้าของซูฝานกลับราบเรียบเป็นปกติ ตลอดหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมา เขาพบเจอเรื่องเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนจนชินชาไปนานแล้ว

จางซานเฟิงเอ่ยปลอบประโลม "อย่าเก็บไปคิดมากเลย เรื่องนี้โทษพวกเจ้าไม่ได้หรอก"

เหตุที่พาเหล่าศิษย์ออกมาหาประสบการณ์ ก็เพื่อจะให้พบเจอเรื่องราวต่าง ๆ ให้มากขึ้นไม่ใช่หรือ

ศิษย์ทั้งหลายพยักหน้ารับ ทว่าบนใบหน้ายังคงแฝงไว้ด้วยความคับแค้นใจ

หากมาถึงเร็วกว่านี้สักนิด บางที...

ซูฝานมิได้กล่าวอันใดต่อ นำหน้าเดินมุ่งไปยังประตูเมือง โดยมีจางซานเฟิงและศิษย์ทั้งสามตามมาติด ๆ