ตอนที่ 2 ออกจากด่านกักตน

ตอนที่ 2 ออกจากด่านกักตน

สารทกุ๋ยวี่ ดอกท้อร่วงโรย ดอกสาลี่ผลิบาน ฤกษ์ดีและข้อห้ามอิงอาศัยซึ่งกันและกัน

เบื้องหน้าประตูเขา มีซุ้มประตูขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน บนป้ายแขวนสลักอักษรจวนโบราณสามคำว่า "สำนักเฮ่าเทียน"

ป้ายนี้ หลี่เฮ่าเทียนปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเฮ่าเทียนเป็นผู้เขียนขึ้นด้วยตนเอง

รอบซุ้มประตู มวลบุปผาสะพรั่ง ผีเสื้อและผึ้งร่อนระบำ

ศิษย์สำนักเฮ่าเทียนจำนวนมากยืนอยู่สองฟากฝั่ง เฝ้ารอการมาถึงของเหล่าศิษย์น้องร่วมสำนัก

จี้อวิ๋นซีผู้อาวุโสของสำนักก็ยืนอยู่ใต้ซุ้มประตูเช่นกัน

จี้อวิ๋นซีมีคิ้วเรียวงามดั่งวงจันทร์ รูปร่างทรวดทรงอรชร อกอิ่มสะบึม ทุกรอยยิ้มและกิริยาล้วนทำให้เหล่าศิษย์ชายหัวใจเต้นระรัว

นางยิ้มพลางกล่าวว่า "อีกประเดี๋ยวก็จะเป็นพิธีรับศิษย์ใหม่เข้าสำนักเฮ่าเทียนของพวกเราแล้ว ในฐานะศิษย์พี่ พวกเจ้าต้องจำไว้ว่าจงทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี อย่าได้ทำให้สำนักเฮ่าเทียนต้องเสียหน้า"

เหล่าศิษย์ต่างพากันประสานมือคารวะ "พวกเราจะจดจำไว้ให้ขึ้นใจขอรับ"