กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฟังเพลิน
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ความเงียบคือทอง
“สายลมราตรีเหน็บหนาว เหลียวมองอดีตเพียงลำพัง”
“ตัวฉันในวันวานเปี่ยมล้นด้วยความโกรธแค้น”
“คำใส่ร้ายและตำหนิติเตียน สุมแน่นจนคับแค้นใจ”
“ใส่ใจกับข่าวลือจนเกินไป”
เซียวอี้ดีดเปียโนพลางขับร้องแผ่วเบา
“หือ”
เมื่อเซียวอี้ร้องสี่ท่อนแรกจบ หวังเฟิงและคนอื่น ๆ ต่างชะงักไปเล็กน้อย
“ฝีมือเปียโนล้ำเลิศ! กวางตุ้งเป๊ะมาก! เนื้อเพลงยอดเยี่ยม!”