เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 132 แน่นอนว่าต้องเข่นฆ่าเปิดเส้นทางรอด!
“บังอาจ! เผ่ามนุษย์ตัวจ้อย แกรู้ไหมว่าทำแบบนี้จุดจบจะเป็นยังไง? ฉันเป็นถึงเจ้าเหมืองเขตเหมืองหมายเลข 8 ใต้สังกัดเจ้าตำหนักจันทราโลหิตเชียวนะ!”
ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นสุขุมพลางมองไปยังจางฝาน พยายามใช้ชื่อของเจ้าตำหนักจันทราโลหิตมากดข่มจางฝาน!
“เจ้าตำหนักจันทราโลหิตงั้นเหรอ?”
แววตาของจางฝานฉายรอยเย้ยหยัน จากนั้นจึงเอ่ยปากทีละคำอย่างเรียบเฉย “ต่อให้มันจะมาด้วยตัวเอง ฉันก็ฆ่าทิ้งได้เหมือนเดิม!”
“แก!” ชายหนุ่มตกตะลึงกับคำพูดของจางฝานทันที!
เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์ตรงหน้าจะโอหังขนาดนี้ ถึงขั้นไม่เห็นเจ้าตำหนักจันทราโลหิตอยู่ในสายตาเลยสักนิด!
ทว่าเวลานี้ชายหนุ่มไม่ได้คิดว่าจางฝานกำลังคุยโว โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังอันน่าสะพรึงกลัวรอบตัวที่แผ่กระจายออกมากดข่มพลังเลือดลมของเขา!