กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 80 สิบแปดขุนพลเขตต้องห้ามสนามรบงั้นเหรอ? ราชามารเสน่ห์เสวียนเสอ!
เมื่อมองดูพลังสายฟ้าอันบ้าคลั่งที่กำลังแผดเผาอาละวาดอยู่รอบด้านอย่างต่อเนื่อง
ชายร่างใหญ่ที่เป็นหัวหน้าก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที พร้อมกับเริ่มเอ่ยปากขอความเมตตาจากจางฝาน
"พี่ใหญ่ ผม...ผมมีตาหามีแววไม่ ท่านได้โปรดคิดเสียว่าพวกเราเป็นแค่ลมตดแล้วปล่อยไปเถอะครับ?"
คนอื่นๆ ที่เหลือต่างก็พากันคุกเข่าลงกับพื้นเพื่ออ้อนวอนขอชีวิตเช่นกัน
จางฝานค่อยๆ ก้าวเดินตรงไปหาชายร่างใหญ่ โดยมีมีดบินสามเล่มบินวนเวียนอยู่ด้านหลังของเขาไม่หยุด
ประกายแสงเย็นเยียบเมื่อครู่ก็คือสิ่งที่ปล่อยออกมาจากมีดบิน ไม่นึกเลยว่าหลังจากยกระดับคุณภาพไปหนึ่งครั้งแล้ว
ความคมกริบของมีดบินจะเหนือล้ำเกินกว่าที่จินตนาการไว้ขนาดนี้