กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 66 ดูเหมือนมันจะยังไม่ยอมแพ้สินะ! ลวี่ข่าย!
"ฉันเหรอ?"
ใบหน้าของเซี่ยอวิ๋นเฟยที่เดิมทีตกตะลึงพลันเปลี่ยนเป็นลังเลใจขึ้นมาทันที
"บนเส้นทางวิทยายุทธนี้ความขลาดกลัวคือความผิดมหันต์ ถ้านายไม่ตบหน้าสั่งสอนมันให้เข็ดหลาบ มันก็ไม่มีวันจำหรอก!"
จางฝานก็เห็นแก่หน้าเซี่ยอิ่งชีถึงได้ยอมพูดกับเขามากขนาดนี้
ขณะที่ตอนนี้เขากลับลืมสิ่งที่เซี่ยอิ่งชีเพิ่งพูดเตือนไว้ไปเสียสนิท
"อือๆ... จำ... ฉันจำแล้ว!"
ลวี่ปินรีบอ้าปากส่งเสียงอู้อี้อย่างร้อนรน ทว่าทุกคนกลับฟังไม่ออกว่าเขาพูดว่าอะไร
"เห็นหรือยัง ดูเหมือนมันจะยังไม่ยอมแพ้นะ!"
จางฝานเหลือบมองลวี่ปินที่ยังคงส่งเสียงครางอู้อี้ไม่หยุด ก่อนจะขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น