เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“บริษัทแฟชั่นว่านหยวนเปิดรับคนอีกแล้ว ได้ยินว่าสวัสดิการดีเป็นพิเศษเลยนะ”
“ยิ่งทำมากยิ่งได้มากด้วย!”
ขณะที่ฟางอี๋ไปเอาเงินบำนาญของแม่ลู่ที่เรือนรวมซึ่งพี่สาวคนโตตระกูลลู่เช่าพักอาศัยอยู่นั้น
ก็พอดีได้ยินคนในลานบ้านกำลังวิพากษ์วิจารณ์เรื่องบริษัทแฟชั่นของกู้อี๋หาน ฝีเท้าจึงชะงักไปครู่หนึ่ง
เธอเงยหน้าขึ้นมองเห็นป้าเฉินที่กำลังพูดเอ่ยชมด้วยสีหน้าอิจฉากับพี่สาวคนโตตระกูลลู่ แววตาที่หลุบลงจึงแฝงความเย็นชาขึ้นมาวูบหนึ่ง
พี่สาวคนโตตระกูลลู่เบะปาก พูดอย่างอารมณ์ไม่ดีว่า “ก็แค่ทาสของผู้ประกอบการรายย่อย มีอะไรกันดี”
“แค่ไม่สบอารมณ์ เขาก็หาข้ออ้างไล่ออกได้หน้าตาเฉยแล้ว!”
“จะไปสู้งานมั่นคงตลอดชีวิตของพวกเราได้ยังไง งานก็ส่งต่อให้ลูกหลานได้ ป่วยก็รักษาฟรี แถมรัฐยังจัดสรรบ้านให้อีก”
“พวกเขามีอะไรบ้างล่ะ”