ตอนที่ 400 จบบริบูรณ์

วันที่ 29 กรกฎาคม เวลาตีสี่

ท้องฟ้ามัวซัวไปด้วยหมอก กู้อี๋หานลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวาย

อาศัยแสงเทียนอันริบหรี่ เธอยันตัวลุกขึ้นนั่งพลางกวาดสายตามองเต็นท์ที่ว่างเปล่า

ไม่รู้ว่าลู่หวยหลินตื่นออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่

จุดแจกจ่ายเสบียงชั่วคราว

จางเหมยและผู้อำนวยการคณะกรรมการปฏิวัติเมืองถังกำลังรวมกลุ่มผู้หญิงช่วยกันต้มโจ๊ก เมื่อเห็นกู้อี๋หานเดินมาก็รีบเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนทันที

เดินมาหาเธอด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม “เสี่ยวฮั่น คนที่ต้องการการช่วยเหลือมีมากเกินไป เสบียงพวกเราคงยันไว้ได้ไม่นาน”

ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองถังกลายเป็นซากปรักหักพัง ผู้ประสบภัยมีมากถึง 2,000,000 คน เรื่องที่พักยังพอทำเนา เพราะเป็นช่วงปลายเดือนกรกฎาคม อากาศยังไม่หนาว

หาที่ซุกนอนลวก ๆ สักแห่งก็พอหลับได้

แต่เรื่องของกินนี่สิ คนตั้งมากมายขนาดนี้ เสบียงเพียงน้อยนิดที่เตรียมไว้ล่วงหน้าไม่ต่างอะไรกับเอาน้ำแก้วเดียวไปดับไฟกองใหญ่