ตอนที่ 392 ยื่นขอการสำรวจธรณีวิทยาเมืองถังถูกปฏิเสธ

ลู่หวยหลินได้รับโทรศัพท์จากไหล่ตี้บอกว่าไม่รู้เมียของเขาเป็นอะไร ร้องไห้โฮยกใหญ่

ในใจของเขาพลันบีบรัด ไม่ทันได้ทักทายเกากั๋วเฉียง ก็รีบกลับบ้านในทันที

กู้อี๋หานนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา มือขยุ้มเสื้อตรงหน้าอกไว้แน่น

น้ำตาร่วงเผาะราวกับลูกแก้วสายสร้อยขาด ปล่อยโฮออกมาเสียงดัง

ในสมองฉายภาพซ้ำไม่หยุดถึงสายตาอันสิ้นหวังที่ติดอยู่ตามซอกซากอิฐกระเบื้องและคานไม้

เสียงตะโกนแหบพร่าอย่างสิ้นหวังของผู้คนที่ใช้มือเปล่าค้นหาญาติพี่น้องท่ามกลางซากปรักหักพังโดยไม่ห่วงความปลอดภัยของตนเอง

ราวกับเป็นประสบการณ์ที่เธอประสบพบเจอมาด้วยตัวเอง เจ็บปวดใจจนมิอาจบรรยาย

ไหล่ตี้เห็นกู้อี๋หานร้องไห้หนักขนาดนี้ ก็ร้อนใจจนเดินวนไปวนมา คอยชะเง้อมองออกไปนอกประตูไม่หยุด