เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พี่สาวคนโตตระกูลลู่รับแก้วเคลือบที่ไหล่ตี้ส่งมาให้ ช้อนสายตามองลู่หวยหลินที่กำลังเดินลงบันไดมา
แค่นเสียงหึ “ชีวิตความเป็นอยู่ของนายสุขสบายกว่าพ่อที่เกษียณอายุไปแล้วเสียอีก”
พูดจบก็ปรายตามองไหล่ตี้ที่ยืนก้มหน้าก้มตาอย่างว่าง่ายอยู่ข้าง ๆ แล้วพูดจาเหน็บแนม “นี่ถึงกับมีพี่เลี้ยงเด็กใช้แล้วด้วย!”
ลู่หวยหลินเห็นว่าคนที่มาเคาะประตูแต่เช้าตรู่คือพี่สาวคนโตตระกูลลู่
ชำเลืองมองเธอด้วยความรำคาญใจแล้วเอ่ยเสียงห้วน “เธอเข้ามาได้ยังไง”
พี่สาวคนโตตระกูลลู่เห็นลู่หวยหลินพอเจอเธอแล้วไม่มีสีหน้าดีใจแม้แต่น้อย บนใบหน้ายังแฝงความรังเกียจเอาไว้
ในใจพังทลายลงชั่วพริบตา วางแก้วเคลือบกระแทกลงบนโต๊ะรับแขกไม้เสียงดัง “ปัง”
ตวาดซักไซ้เสียงเข้ม “หวยหลิน นายหมายความว่าอะไรกัน!”
“ฉันมาบ้านนายยังต้องรายงานนายล่วงหน้าด้วยหรือ ไม่อย่างนั้นแม้แต่จะมาก็มาไม่ได้เลยใช่ไหม”