ตอนที่ 378 เก็บกวาดห้อง

แม่ลู่นอนแววตาไร้ประกายอยู่ใต้ผ้าห่มดำมะเมื่อมส่งกลิ่นเหม็นหึ่ง ปากพร่ำร้องออกมาอย่างไร้สติว่า “หิว...”

ลู่หวยหลินกลั้นลมหายใจก้าวเข้าห้อง กวาดสายตามองแวบหนึ่ง เขาเห็นแม่ลู่นอนผอมกะหร่องจนเห็นซี่โครงอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

ชั่วพริบตา

โทสะในใจก็พุ่งพล่านทะลุขม่อม หากไม่ใช่เพราะสติสัมปชัญญะที่ยังหลงเหลือคอยเตือนตัวเองว่าอย่าได้วู่วาม

เขาแทบอยากจะบีบคอพี่ใหญ่ลู่กับฟางอี๋ สองผัวเมียใจหมาป่าปอดสุนัขคู่นี้ให้ตายคามือเสียเดี๋ยวนี้

เขารู้ดีว่าแม่ลู่ลำเอียงจนถึงลำคอ และรู้เช่นกันว่าหากไม่ปล่อยให้เธอได้ลิ้มรสบทเรียนจนเข็ดหลาบ รู้ดีรู้ชั่วเสียก่อน

ยามเวียนมาถึงครอบครัวตัวเอง เธอก็จะสรรหาสารพัดวิธีมาจงใจกลั่นแกล้งภรรยาของเขา