กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานโบกมือ พลางหัวเราะ “เกรงใจอะไรกัน ฮ่าวฮ่าวบ้านฉันก็ยังไปกินข้าวที่บ้านเธออยู่บ่อย ๆ เลย”
จางเหมยยิ้ม แล้วพลันนึกขึ้นได้ว่าช่วงสุดสัปดาห์ไม่ได้เห็นฮ่าวฮ่าวมาสองเดือนแล้ว
จึงถามอย่างสงสัย “ฮ่าวฮ่าวบ้านเธอไปไหนเหรอ”
กู้อี๋หานยิ้มพลางบอก “เขาเหรอ ไปสถาบันวิจัยน่ะ”
“สถาบันวิจัยเหรอ”
จางเหมยมองกู้อี๋หานด้วยความประหลาดใจ นึกว่าตัวเองฟังผิดไป
เด็กตัวแค่นั้นจะไปสถาบันวิจัยทำอะไรกัน
กู้อี๋หานกลับไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น
เธอยิ้มพลางอธิบาย “ผู้อาวุโสถังแห่งสถาบันวิจัยเอ็นดูฮ่าวฮ่าวเป็นพิเศษ ทุกสุดสัปดาห์ท่านก็จะส่งคนมารับตัวไป”
พูดตามตรง คนในสถาบันวิจัยเขาสอนเด็กได้เก่งกว่าเธอตั้งเยอะ